Wielogłos | wystawa malarstwa | ASP WROCŁAW

WIELOGŁOS
Wystawa uczestniczek II roku Studiów Podyplomowych
Malarstwo | ASP Wrocław

Malarstwo jako wybór. Jako proces. Jako czas dany sobie.
Zapraszamy na wernisaż wystawy „Wielogłos” – prezentującej prace uczestniczek II roku Studiów Podyplomowych z Malarstwa ASP we Wrocławiu.

To wystawa o różnorodności postaw, doświadczeń i wrażliwości, które spotykają się w jednej przestrzeni – tworząc wspólną, wielogłosową opowieść.

Miejsce: Otwarte Pracownie Plastyczne,
Ruska 46, winda C, lokal IV, poziom IV, domofon nr IV

✹Wernisaż: 8 stycznia, godz. 18:00
✹ Czas trwania wystawy: 8–20 stycznia
✹ Zwiedzanie:
pon.–pt. 15:00–20:00
sob. 10:00–14:00

✹ Artystki:
Anna Kann, Natalia Komza, Lilianna Głowacz, Barbara Giedrojć,
Ewa Drohomirecka, Joanna Kasperska, Dominika Konieczna,
Katarzyna Jodlowski, Małgorzata Małkiewicz

✹ Kuratorka: Alicja Pruchniewicz

✹ O wystawie – dr Alicja Pruchniewicz | kuratorka wystawy

Studia podyplomowe z malarstwa tworzą wyjątkową przestrzeń dla spotkania twórczyń z całej Polski. Uczestniczki wystawy podjęły świadomą decyzję o malarstwie jako praktyce wymagającej czasu, uważności i odwagi. Dla wielu z nich jest to urzeczywistnienie potrzeby, akt samookreślenia, a czasem forma wyjścia poza role narzucone przez codzienność. Autorki prezentowanych prac to kobiety świadome własnych wyborów i potrzeb. Każda z nich wnosi do procesu edukacyjnego swój indywidualny bagaż doświadczeń, który w tych okolicznościach staje się zasobem, źródłem wrażliwości, empatii i uważnego spojrzenia na świat. Ich malarstwo rodzi się z relacji z innymi ludźmi, z przestrzenią, z ciałem, z pamięcią i codziennym doświadczeniem.

Kontekst Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu odgrywa tu istotną rolę. Studia podyplomowe oferują nie tylko intensywną pracę warsztatową i możliwość poznania różnorodnych technik malarskich, lecz przede wszystkim bezpieczną przestrzeń eksperymentu. To czas, w którym można pozwolić sobie na błąd, niepewność i zmianę kierunku, bez presji natychmiastowej definicji własnej praktyki artystycznej. Uczelnia staje się miejscem wspierającym proces, nie narzucając jednoznacznych rozwiązań formalnych czy estetycznych.

W kontekście dominującego dziś dyskursu faworyzującego młode malarstwo rozumiane wyłącznie przez kategorię wieku, wystawa ta proponuje inne przesunięcie akcentów. Interesuje mnie malarstwo młode w sensie postawy - świeże, odkrywcze, poszukujące nowych jakości artystycznych, niepodporządkowane schematom ani obowiązującym trendom.

Prezentowana wystawa jest zapisem procesu, w którym malarstwo staje się narzędziem samopoznania. To wielogłosowa opowieść o kobietach, które zdecydowały się dać sobie czas i przestrzeń na twórczość.